poniedziałek, 11 września 2017

Poruczniuk pilot Żwirko

  11 września 1932 roku podróżując na zlot lotniczy do Pragi Franciszek Żwirko wraz ze Stanisławem Wigurą zginęli w katastrofie lotniczej

Porucznik pilot Franciszek Żwirko w samolocie RWD-4
Narodowe Archiwum Cyfrowe

   W listopadzie 1923 roku ukończył Szkołę Pilotów w Bydgoszczy, a następnie w 1924 roku Wyższą Szkołę Pilotów w Grudziądzu, po czym służył jako pilot w 18. Eskadrze Myśliwskiej 1. Pułku, w stopniu porucznika pilota. Przejściowo w 1925 roku został oddelegowany do szkoły lotniczej w Bydgoszczy jako instruktor. Zaczął też brać aktywny udział w sporcie lotniczym, odznaczając się jako świetny i opanowany pilot. W 1925 roku w I Pomorskim Locie Okrężnym zajął 4. miejsce na 18 załóg. W 1926 roku jako jeden z pierwszych zainicjował loty nocne w polskim lotnictwie wojskowym, dokonując nocnego rajdu nad Polską.

Żwirki i Wigury nazwano ulicę na Górzyskowie.
  
   28 sierpnia 1932 roku załoga Żwirko i Wigura, na samolocie RWD-6, zajęła pierwsze miejsce w zawodach samolotów turystycznych Challenge 1932. Odbyły się one w dniach 12-28 sierpnia 1932 roku w Berlinie. Na pamiątkę tamtego wydarzenia Święto Lotnictwa Polskiego jest obchodzone w dniu 28 sierpnia.

Franciszek Żwirko
http://pl.wikipedia.org/wiki/Franciszek_Żwirko

poniedziałek, 28 sierpnia 2017

Szóstak z bydgoskiej mennicy

  Monety sześciogroszowe wśród innych krotności grosza wprowadził już Zygmunt Stary w wyniku reformy z 1528 r. Bili ją potem jego syn i Stefan Batory. Jednak dopiero wskutek procesów inflacyjnych nominał ten zyskał popularność za pierwszego i ostatniego Wazy, która utrzymała się - i to na jeszcze większą skalę - właśnie za Jana III Sobieskiego.

 AWERS: Jan III z Bożej Łaski Król Polski Wielki Książę Litwy Rusi Prus
REWERS: Grosz srebrny poszóstny Królestwa Polskiego - VI - 1683
 
  Na awersie widnieje wizerunek króla zwrócony w prawo z wieńcem laurowym na głowie (pospolitym typem są również szóstaki z wizerunkiem ukoronowanym). Na rewersie ukoronowana tarcza trójpolowa: herb Korony i Litwy, pośrodku nieco niżej herb Sobieskich. Jeszcze niżej herb Leliwa podskarbiego wielkiego koronnego Jana Andrzeja Morsztyna. Nominał "VI" nad tarczą. Na nielicznych i przez to znacznie bardziej pożądanych, szóstakach Sobieskiego między Orłem i Pogonią widnieje litera "C" lub "K" (oznaczenie mennicy krakowskiej) bądź "B" (znak mennicy bydgoskiej).

   Moneta graficznie nie przedstawia się zbyt pięknie, co jest cechą raczej wszelkich typów monet z panowania Jana III, może poza talarami. Ogólnie można wyczuć patrząc na te numizmaty, że gospodarka emitującego je państwa nie była w dobrej kondycji. Moneta ma średnicę 25 mm, wagę katalogową 3,36 g i wybita jest w kiepskim srebrze próby 6-łutowej (0,375). Prezentowana pochodzi z mennicy w Bydgoszczy.

Emisje szóstaków tego typu trwały nieprzerwanie od 1677 do 1684 roku, później nastąpiły jeszcze bardzo niewielkie w 1686 i 1687 roku.

czwartek, 20 lipca 2017

Pocztówka z Placu Poznańskiego

W Bibliotece Narodowej taki ciekawy eksponat. Pocztówka nadana z Bydgoszczy do Pruszkowa pod Warszawą 20 marca 1932 roku.

 Źródło: Biblioteka Narodowa

 Źródło: Biblioteka Narodowa

wtorek, 11 lipca 2017

Lewy prosty Adamskiego

Jerzy Adamski urodził się 14 marca 1937 roku w Sierpcu, a zmarł 6 grudnia 2002 roku w Bydgoszczy. Polski bokser, medalista olimpijski, mistrz Europy. Reprezentował barwy Polonii Piła, a potem klubów bydgoskich - Brdy, Startu i Astorii w latach 1953 - 1970. Na 35. Mistrzostwach Polski w boksie mężczyzn, które odbyły się w dniach 5-12 lipca 1964 roku w Bydgoszczy, zdobył złoto w wadze piórkowej.
 
Znawca boksu L. Olszewski napisał: "Wspaniała technika, znakomity, perfekcyjny lewy prosty, baletowa praca nóg, umiejętność obrony i hart ducha" - oto najważniejsze cechy boksu, jaki prezentował Jerzy Adamski. 6-krotny mistrz Polski: w wadze koguciej (1956) i piórkowej (1959-1962, 1964) oraz 19-krotny reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych 1956-1964 (15 zwycięstw, 1 remis, 3 porażki).

  Trzykrotnie uczestniczył w mistrzostwach Europy (1957, 1959, 1963). Największy sukces odniósł w Lucernie (1959), gdzie po wygraniu m. in. z Włochem Sandro Lopopolo (późniejszy przeciwnik Paździora z finału olimpijskiego w Rzymie), pokonał w finale Petera Goschke (RFN) i zdobył złoty medal. Medal brązowy wywalczył w Moskwie (1963). Przegrał w półfinale z późniejszym złotym medalistą Stanisławem Stiepaszkinem (ZSRR). 
 
Srebny olimpijczyk z Rzymu (1960)

   Przegrał finałową walkę z Włochem Francesco Musso. Po latach powiedział: "Specjalnie się tym nie zmartwiłem, bo wiedziałem, że byłem lepszy. Nie czułem się przegrany".Na krajowym ringu trzykrotnie triumfował w Turnieju Przedolimpijskim PZB i "Trybuny Ludu" w w. piórkowej (1959, 1960, 1962). Stoczył 270 walk (237-10-23). Wielu fachowców uważa, że był najlepszym polskim pięściarzem wagi piórkowej. Jerzy Zmarzlik, wielki autorytet w tej kwestii umieścił go na czele "piórkowców" przed Tomczykiem, Petkiem, Krużą, Polusem, Antkiewiczem i Czortkiem oraz braćmi Leszkiem i Krzysztofem Kosedowskimi. Zasłużony Mistrz Sportu, odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim OOP. Żonaty (Elżbieta) miał syna Marka.

Źródła: wikipedia.pl, Polski Komitet Olimpijski,
Kronika Bydgoska T. 3 (1966-1967) wyd. TMMB

środa, 5 lipca 2017

Handel śledziami

Pan Sławosz przesłał nam link do filmiku na youtube. Jest to ciekawa kompilacja wielu historycznych zdjęć z całego świata. Autor kanału World Of Pics / Historic Photos postanowił umieścić w swojej kompilacji popularną fotografię kobiet, które handlują śledziami na Rybim Rynku (1:40). Zdjęcie znalazło się w towarzystwie takich historycznych obrazów jak na przykład wnętrze sterowca Hindenburga czy fotografia przedstawiająca amerykański czołg w Berlinie podczas Zimnej Wojny. Bardzo miły bydgoski akcent, dlatego udostępniamy ten film :)