wtorek, 2 sierpnia 2016

Wystawa medalierów belgijskich

   Nazwa i herb m. Bydgoszczy na medalu pamiątkowym 
Wystawy Medalierów Belgijskich w Polsce

  "W niniejszej notatce pragnę zwrócić uwagę na to, że nazwa i herb Bydgoszczy umieszczone są na medalu pamiątkowym Wystawy Medalierów Belgijskich, która w roku 1935 odbyła się kolejno w Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Lwowie i na koniec w Grodzie, tak malowniczo nad Brdą położonym. Wystawa obejmowała 357 eksponatów, będących dziełem 27 artystów. Wszystkie prace były pierwszorzędne i świadczyły o niezwykle wysokim poziomie sztuki medalierskiej w Belgii.


   Ich doboru dokonało Towarzystwo królewskie "Les amis de la médaille d'art“, które istnieje już trzydzieści lat z górą i skupia więcej niż dwieście pięćdziesiąt artystów, zbieraczy i w ogóle amatorów medalierstwa. W Bydgoszczy wystawa trwała od 27 października do 24 listopada 1935 roku. Otwarta uroczyście równocześnie z pokazem zbiorowym dzieł Aleksandra Augustynowicza była niecodziennym wydarzeniem w życiu kulturalnym tego Miasta. Zwiedziła ją liczna rzesza interesujących się sztukami pięknymi. W prasie miejscowej ukazał się cały szereg sprawozdań, opisów i wzmianek."

Król Belgów Leopold III

Źródło: Ks. Edmund Majkowski / Przegląd Bydgoski: czasopismo regionalne naukowo-literackie / 1937

środa, 13 lipca 2016

Feliks Więcek - czeladnik rzeźnicki

Feliks Więcek (1904-1978) – polski kolarz, zwycięzca pierwszego Biegu Dookoła Polski, zwanego później Tour de Pologne, wygrał sześć z ośmiu etapów wyścigu i triumfował w Warszawie. Z zawodu czeladnik rzeźnicki z Bydgoszczy.

Feliks Więcek w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” 
na najlepszego sportowca 1928 roku zdobył 3 miejsce, 
wyprzedzili go Halina Konopacka i Bronisław Czech

 Kolarz Feliks Więcek wjeżdża na metę
Wyścig kolarski Ilustrowanego Kuriera Codziennego 
na trasie Kraków - Katowice - Kraków
Czerwiec 1932
 
W II Biegu Dookoła Polski (1929) zajął 4 miejsce. W 1930 wygrał "Wyścig do Morza Polskiego", a w 1932 wyścig Kraków-Katowice-Kraków. Zajął VII miejsce w polsko-niemieckim wyścigu Berlin-Warszawa w 1934 r.

Źródła: Wikipedia / Narodowe Archiwum Cyfrowe / Express Bydgoski

piątek, 1 lipca 2016

Pieniężno a sprawa bydgoska

   Przemierzając Warmię i Mazury natrafiliśmy na Pieniężno, miasto liczące blisko 3000 mieszkańców położone nad rzeką Wałszą. Pod względem architektonicznym, historycznym, a co za tym idzie turystycznym mogłoby się bardziej wyróżniać na tle innych miejsc na Warmii. Niestety, podczas działań wojennych  przechodziło z rak do rąk podupadając coraz bardziej. Dzieło zniszczenia dopełniło się 17 lutego 1945 roku, gdy do Pieniężna wkroczyły wojska radzieckie. W bilansie strat i szkód sporządzonych w ówczesnym powiecie Braniewo zapisano: „Ile trzeba włożyć pracy i wysiłku, aby doprowadzić do odbudowy przynajmniej najbardziej potrzebnych przedsiębiorstw. Najważniejszą bolączka jest unieruchomienie najważniejszej linii kolejowej przebiegającej wzdłuż całego powiatu od Braniewa przez Pieniężno – Ornetę do Olsztyna. Miasta leżą w gruzach. Pieniężno zniszczone w 90 %, a istniejący tu przemysł nie został zinwentaryzowany z powodu całkowitego jego zniszczenia”. Nie tylko przemysł został zrównany z ziemią. Zniknął m. in. ratusz z XIV-XV wieku  wraz z rynkiem, kościół ewangelicki po którym pozostała tylko wieża. Cegły po reszcie kościoła wywieziono do odbudowującej się Warszawy. Poczytaj o historii Pieniężna

Kościół ewangelicki i ratusz wraz z kamienicami,
które go przed wojną obudowywały
Lata 1920-1930
fotopolska.eu 

Zniszczony ratusz, rynek i kościół ewangelicki
Lata 50/60

Ratusz w Pieniężnie podczas odbudowy 
Czerwiec 2016 r.

Dlaczego piszemy o tej miejscowości? Dlatego, że Bydgoszcz podobnie jak Pieniężno doświadczyła poczucia straty. Co prawda Bydgoszcz nie została zniszczona w takim stopniu, jak Pieniężno, straciła jednak bardzo ważne budynki: Zachodnią Pierzeję Starego Rynku wraz z Kościołem Pojezuickim, Synagogę Żydowską oraz Teatr Miejski. Pieniężno na własny koszt od kilkunastu lat odbudowuje ratusz na rynku miejskim. Nie może liczyć na pieniądze unijne ani ministerialne. A jednak miasto się nie poddaje. Determinacja tego niewielkiego i niezamożnego miasteczka jest ogromna. I jego historyczna świadomość. Czy patrząc na Pieniężno można mieć nadzieję, że również w Bydgoszczy znajdą się i ludzie i środki na odbudowę Zachodniej Pierzei Starego Rynku i Teatru Miejskiego?

  Zachodnia Pierzeja Starego Rynku w Bydgoszczy
 wraz z kościołem św. Ignacego Loyoli w 1905 r.
Zburzona przez niemieckiego okupanta w 1940 r.
Pocztówka z fotopolska.eu

piątek, 17 czerwca 2016

m/s Bydgoszcz

17 czerwca 1959 r. nastąpiło oddanie do użytku w stoczni im. Adolfa Warskiego w Szczecinie statku morskiego m/s „Bydgoszcz”.  Portem macierzystym był  Szczecin, a od 1970 r. Gdynia. 

Dane m/s Bydgoszcz:

Typ statku: cargo
Rok budowy / stocznia: 1960 / Sz B-55 (Szczecin)
Pojemność: 5350 TDW
Długość całkowita: 124 m
Szerokość: 16,6 m
Zanurzenie: 6,5 m
Rodzaj napędu: silnik spalinowy
SG Moc: 3606 kW
Prędkość: 15,5 kN


źródło: http://freeshipplans.com / wikipedia.pl 

niedziela, 22 maja 2016

40 lat pod napięciem

" [...] bo Wy  jesteście omc...!
Czyli o mało co technik elektryk"

Lech Drzycimski do uczniów klasy I Ta, 1994.

  W tym roku bydgoski "Elektryk" obchodzi 40 lat istnienia. Podczas sobotnich uroczystości natrafiliśmy na skarb: kroniki szkolne :) Czterdziestolecie szkoły to setki negatywów i odbitek dlatego ograniczyliśmy się do zaledwie kilku zdjęć z lat 80 i 90.  Wszystkie są dostępne w Zespole Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego. Polecamy także publikację wydaną z okazji jubileuszu szkoły pt. "40 lat pod napięciem" pod redakcją Katarzyny Majewskiej.  


fot. 1 
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

fot. 2 
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

fot. 3
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 4
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 5
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 6
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 7
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 8
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 9
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 10
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 11
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 12 
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 13
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

fot. 14
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 15
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

fot. 16
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 18
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 19
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

 fot. 20
archiwum
Zespołu Szkół nr 12 im. Jana III Sobieskiego

"Ftyka Elektryka"

środa, 27 kwietnia 2016

Jarosław E. Wenderlich (1948-2016)

   Jarosław Edward Wenderlich, ur. 14 października 1948 r. w Bydgoszczy. Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Wydz. Prawa (1970).

   W latach 1966-1970 członek Zrzeszenia Studentów Polskich. W marcu 1968 r. uczestnik protestu studenckiego w Bydgoszczy. W latach 1971-1972 pracownik Wydz. Finansowego Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy, w 1972 r. pracownik redakcji „Dziennika Wieczornego”, w 1973 r. sekretarz redakcji „Echa ZNTK” w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego (później PESA), 1973-1974 redaktor naczelny „Naszej Trybuny” w Zakładach Rowerowych Predom-Romet w Bydgoszczy, 1974-1981 aplikant, asesor i podprokurator w Prokuraturze Wojewódzkiej, 1982-1990 radca prawny w Zrzeszeniu Właścicieli i Zarządców Domów.

  W październiku 1980 r. współzałożyciel pisma Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Regionu Bydgoskiego „Wolne Związki”, autor artykułów, maj-listopad 1981 r. współredaktor. Od października 1980 r. kolporter lokalnej i ogólnopolskiej prasy niezależnej, plakatów i ulotek. Od stycznia 1981 r. współzałożyciel, redaktor naczelny i autor artykułów w „Chłopskiej Sprawie”, organie „S” RI Regionu Bydgoskiego, Toruńskiego i Włocławskiego. Luty-maj 1981 etatowy rzecznik prasowy i doradca prawny oraz członek MKZ Regionu Bydgoskiego; w marcu 1981 r. uczestnik porozumień z władzami w związku z kryzysem bydgoskim; obecny na sesji Wojewódzkiej Rady Narodowej. Od czerwca 1981 R. członek zespołu redakcyjnego „Serwisu Informacyjnego” MKZ.

Posiedzenie Krajowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ "Solidarność", 
które obyło się kilka dni po tzw. wydarzeniach bydgoskich. 
Na zdjęciu: przemawia Antoni Tokarczuk, przy nim siedzą: Michał Bartoszcze, Jarosław
Wenderlich, Krzysztof Gotowski, NN.
Fot. NN, zbiory Ośrodka KARTA/Independent Polish Agency 
IPA), przekazał Józef Lebenbaum.
23-24.03.1981

  Po 13 grudnia 1981 r. działacz podziemia. W 1982 r. członek założyciel Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i Ich Rodzinom w Bydgoszczy; współorganizator i uczestnik Mszy za Ojczyznę oraz Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. W latach 1982-1989 autor artykułów w „Informatorze Bydgoskim” i „Bydgoskim Podziemnym Serwisie Informacyjnym NSZZ «Solidarność» Regionu Bydgoskiego”. Kolporter książek niezależnych (Rewolucja bez rewolucji, Polska zgwałcona, Katyń), znaczków z podobizną Lecha Wałęsy (1985), kalendarzy (1983-1989). W 1987 współzałożyciel pism podziemnych: „Chrześcijańskiego Informatora Kulturalnego” i „Świadectwa”, autor artykułów, 1989-1990 redaktor naczelny „Świadectwa”. Zatrzymywany na 48 godz. (przed manifestacjami 1 i 3 maja 1983 w Bydgoszczy), przesłuchiwany (w spr. KOS i w związku z nielegalną działalnością wydawniczą), poddawany przeszukaniom, wzywany na rozmowy ostrzegawcze, utrudniano mu pracę radcy prawnego.

  Do marca 1989 r. członek Komitetu Obywatelskiego w Bydgoszczy. W 1989 założyciel Stowarzyszenia Politycznego Prawda i Sprawiedliwość. 1989-1990 tzw. dodatkowy radny z ramienia opozycji w Komisji Praworządności i Przestrzegania Prawa WRN w Bydgoszczy; współzałożyciel, przewodniczący i I wiceprzewodniczący Stronnictwa Pracy. Styczeń-kwiecień 1990 członek KZ „S” przy ZR Bydgoskiego, rzecznik prasowy ZR. Od 1990 wicedyr., następnie dyr. Delegatury NIK w Bydgoszczy.

  Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (1997), Krzyżem Semper Fidelis (2006), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Medalem Kazimierza Wielkiego. Członek honorowy Dzielnicy Kujawsko-Pomorskiej Związku Towarzystw Gimnastycznych "Sokół" w Polsce, członek Bractwa Inflanckiego i członek Konfraterni Sierpeckiej w Bydgoszczy. 

Źródła:
http://www.encyklopedia-solidarnosci.pl/
Zbiory Ośrodka "Karta"
Bydgoski Marzec'81